İnsan ,ya insan gibi akıllıca söylemeli ; yahut hayvanlar gibi susmalıdır! Sadi
E-mail: Şifre: Üye ol | Şifremi Unuttum
Şiir ve Edebiyat Platformu
Anasayfa Şiirler Yazılar Forum Etkinlikler Nedir? Kitap Kitap  Tv TiVi  Müzik Blog Atölyeler Atölye  Bicümle Arama İletişim

DOSTA MEKTUP

Günün ilk ışıkları, kuşların cıvıltıları...İşte yine güneş selamlıyor zamanı yeni bir gün doğuyor diye! Evren döngüsü hep aynıdır.Zamana kapılan hep bizleriz galiba... Gün yine doğar,mevsimler değişir ve zaman hızla akar durur...

Hayat galiba bazı şeylerin bittiği kanısına vardığımızda yeniden alevlenir, karşımıza olmadık şeyler çıkar.Ve nedense hayatı hep bir engelle sınırlandırırız.Oysa doğmakla başlayan dünyalılık ölümle biter.Ama bize ait olmayan doğmak gibi yine bize ait olmayan ölümle...

Zamanın akışına bazen öyle kapılırızki kendimizi unutur benliğimizin farkına bile varamayız.Anılar yığınlar haline gelincede bir köşeye çekilip yaptıklarımızı baştan sona yargılar, yorumlar dururruz.... Çoğunu hatırlamaya çalışır bazılarınıda çoktan unutmuşuzdur...........Neyse canım arkadaşım nasılsın? Ne yapıyorsun? Senden ve sensizlikten çoktandır haber alamıyorum.Geçen gelebilme haberini aldım. Ne kadarsevindim bilemezsin inşallah doğrudur...Hayat ne kadar da garip değilmi! Ayrılıklar, uzun uzun mesafeler gerçek bağlarla bağlanan dostluğumuzu incitmedi aksine sağlamlaştırdı.Umarım sende benimle aynı düşüncedesin.Nasıl bir durumda olduğunu bilmiyorum ama umudunu sakın yitirme hayata dair, yaşamaya dair,herşeye dair.Çünkü bizim sahip olduğumuztek şay umutlarımız galiba....Umut etmek ve hiç yitirmemek.Olurda bundan vazgeçersen gecenin karanlığında gökyüzüne bak hep seninle olan yıldızı görebileceğinden eminim.............................

Hayat işte dedim ya acılarda mutluluklarda yenilenir durur...Hani vardırya bizim ordaki çınar ağaçları baharda nasılda yeşillenirler kocaman yapraklarıyla göğe inatmışçasına yükselir ardından yorulmuş gibi süzülür aşağıya doğru dalları.Sonbaharda bir alevlenir, yağmurla parlar toprağı boylu boyunca örten kızıl renkteki yaprakları.Gövdesinden toprağın derinliklerine kökleri öyle dalmıştırkisellerle coşar ve korkmaz akıp geçen zamandan hep topludurlar birbirlerine kenetlenmiş gibi... Acaba bizdeki bağ onlardan mı dersin...! Neyse canım arkadaşım ,özümde özlediğim insan benim söyliyeceklerim bu kadar. Kendine iyi bak hoşçakal, mutlukal.....dostçakal....





Etiketler:


13 Aralık 2006 Çarşamba 23:14:48


Dosta yazılabilecek en güzel satırladan bazıları...

Kalpten hissettim.

Sevgiyle kalınız...


    [ Cevap yaz ]    




DOSTA MEKTUP başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.



Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
04.09.2006 00:43:59
Toplam 1 yorum yapıldı
15647 çoğul gösterim
14192 tekil gösterim

Diğer Makaleleri

Diğer Yazıları