Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı. Trevanian
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Anasayfa Şiirler Edebiyat Defteri Yazılar Edebiyat Defteri Forum Edebiyat Defteri Etkinlikler Edebiyat Defteri Nedir? Edebiyat Defteri Kitap Kitap  Edebiyat Defteri Tv TiVi Edebiyat Defteri Sesli Şiirler Müzik Edebiyat Defteri Blog Edebiyat Defteri Atölyeler Atölye  Edebiyat Defteri Bicümle Edebiyat Defteri Arama Edebiyat Defteri İletişim
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

10 10 3
Toplam: 15.0 puan
3 kişi puan vermiş.
Şiir Bilgi
07.11.2012 tarihinde eklendi.
337 çoğul gösterim
333 tekil gösterim
0 yorum
2 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
Şiiri Beğenenler
En son eklediği şiirler

Sıkıntıya Tat Veren Gelecek


gümüşî ve alımlıca geliyor sokaklar üstüme
iş günlerine daha yakın bir ruh halindeyim de
alık alık şarkılar geçiriyorum ya içimden
otobüs kuyruklarında yaşlı teyzeler amcalar
ağbi olmuşum bir de elimde küçücük poşetler
tulum peyniri az tuzlu siyah zeytin rize çayı
ama kalbimi yoran senin gülüşlerini özleyişim...

ey sıkıntıya tat veren gelecek
ağustosu da yedik ağaçların dost hışırtılarıyla
kısalıyor güneşin boğazımdaki parmakları
çoğaldıkça eylül saçlarımdan kirpiklerime
ağırlığı artacak akşama doğruların da
yokuşlarda daha bir gayretli emekçiler
heyecanımın sarısındasın hâlâ ve sen
yazılmamış romanımdaki muteber sevgili
ha ha ha ağlamak böyle güzel bir şey işte
gözyaşlarımın tuzuyla anıyorum ayva tüylerini...

göğsümü daha da içerimi kıymıklarken
telaşı sokak çocuklarının
bu defa ben ellerinden tutuyorum umudun
parklar kimsesizlerin ana kucağıyken
derdimin ortağı caddelerde sürüyorum izini
seni her an daha değişik sevmenin
sıkıntıya nasıl da tat geliyor
güzelleşiyor gelecek
uy
ne güzel bir hayat bu
bu ne güzel kent
şu evren
insanın bitmez tükenmez güzelliği
bu en doğal çılgınlık
biteviye sevmek
sevmek
seni...

şimdi sıkıntı
bir ağaca ağır gelen kendi dalları gibi
hayat için ve hayatın içinden
içten ağlamaklı
kalan gülüşlerinle
bentler kuruyorum gönül taşkınlarıma
hicranımın ufka uzayan uçlarını buduyorum
kekremsi nefesindeki son istekle...





kağan işçen...
kağan işçen (kagan_iscen)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




Etiketler: ağlamak alık ana ayva ben bir böyle daha doğal dost en eylül gelen gönül güzel hayat nasıl ruh sevmek siyah sokaklar son şarkılar ve yakın
 Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.


Sıkıntıya Tat Veren Gelecek şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum