Biz ancak bize hayran olanları can ve yürekten överiz. LA ROCHEFAUCAULD
E-mail: Şifre: Üye ol | Şifremi Unuttum
Şiir ve Edebiyat Platformu
Anasayfa Şiirler Yazılar Forum Etkinlikler Nedir? Kitap Kitap  Tv TiVi  Müzik Blog Atölyeler Atölye  Bicümle Arama İletişim
   

   

E-kart Olarak Paylaş


Uğur böceği
Uğur böceği

 
Şiir Puan
 

10 10 26
Toplam: 130.0 puan
26 kişi puan vermiş.
 


 
Şiir Bilgi
17.04.2012 tarihinde eklendi.
791 çoğul gösterim yapıldı.
673 tekil gösterim yapıldı.
32 yorum yapıldı.
20 kişi favori listesine aldı.
Portfolyo: Genel

 



   

 
OTORİTE KAVGALIYIM SENİNLE




İlkokulun güzel kızı
Siyah önlüğü, beyaz yakası
Tüm bilgileri öğrenme meraklısı
Çarpım taplosu ezberinde
Lakin, matematikle yok çok arası
Hayran öğretmenine, mavi tayyörlü dev o gözünde
Ne olacaksın diye sorana, hazır cevap
“Öğretmen”
Model belli, hayranlık belli
Nebahat öğretmen gibi çocukları sevmeli

Kasım ortası, kış kapıda
Altı ay kalmış okulun ilk kısmının bitmesine
Gün farklı
Zil çaldı, doldu sınıfa herkes
Ders yok dedi bugün öğretmen
Bitkindi sesi, arada öksürüyordu
Hastayım, tedavi olmalıyım
Gitmeliyim,
Gelirim, iyi olunca
Gelirse yeni öğretmen, üzmeyin sakın ha

İlkokulun güzel kızı koştu yanına
Tuttu elini
Gitme!
Gülen yüzü nemlendi öğretmenin
Bakma!
Bakma bana öyle

Yaz çocuğum, al kalemi eline
Hislerini, duygularını yaz
Benim gitmemi yaz
Hafifler yüreğin
Arkadaşın olsun kalemin

Yazdı cocuk ilk kaybedişin öyküsünü
Mavi tayyörlü dev
Nasıl da zayıflamış bedeni
Neden farketmedim hiç seni
Hastalığın çok mu ciddi
Bırakmayın öğretmenim, bırakmayın bizi
Alkışlar arkadaşları
Öğretmeni ile karışır hıçkırıkları
Mavi tayyörlü dev kalkar yerinden
Minik yanakları, alır sıcacık avuçlarına
Siler gözyaşlarını
Öper alnından
Hep yazmalısın sen

Gözleri, gözlerinin içine bakarken
Anlar ki çocuk
Gitti!
Birdaha hiç gelmeyecek geri mavi tayyörlü devi

Bembeyaz bahçe, yol,
Kasırga ile gelir haber okula
“Nebahat öğretmen öldü!”
Beyaz yakalı, siyah önlüklü kız titrer
Dünya dar gelir, sınıf boğar
Kararır her yer, yanar sol tarafı
Tatmıştır ilk defa yürek acısını

Yastadır sınıf
Kırk gözden ılık ılık akar yaşlar

Küçük kız haykırır
Susun, ağlamasın kimse
Öğretmenim üzülür bizi böyle görürse
O gülmemizi isterdi
Şarkı söylememizi söylerdi
Haydı onun şarkısını söyleyelim
“Sen benimsin bahar gözlüm”
Kırk minik yürek hep bir ağızdan söyler

Elinde sopa, geldi yan sınıfın öğretmeni
Ne bu gürültü
Ne rezalet böyle
Ölene şarkı söylemek ne demek
Beyaz yakaları çıkartın dedi sonra
Tören başlayacak
Kimden çıktı bu şarkı fikri söyleyin çabuk
Korktu bazı çocuklar
Gösterdiler “öğretmenim o dedi”

Çıkarmadı küçük kız, beyaz yakasını da
Öğretmeni, yaka ve önlükle seviyorum yavrularım derdi
Yakasını takmasını unutanlara

Kara bulut çullandı çocuğa
Cadı tırnaklarını geçirdi kulağına
Yakasını tuttu, düğmesiyle fırlattı yere
Ölüme şarkı söylemek ha.. bir tokat bir tokat daha
Simsiyah çocuk şimdi
Eylem bitti, hakarete devam
Utanmaz! Bu hal ne böyle
Övünürdü birde Nebahat seninle
Cezalısın!
Törene gelmekte yok
Bekleyeceksin sınıfta bir başına

Durur mu çocuk!
Son yolculuğundayken mavi tayyörlü devi
Gitti törene, durdu en önde
Resminide koydu göhsüne
Üstelik zorbaca arkadaşının elinden aldı
Yürüdü öğretmeninin arkasında
Akmadı gözlerinden bir damla yaş

Koydular toprağa canını
Çağlayan oldu gözyaşı
Döndüler okula

Otorite dikildi karşısına
Yermisin ,yemezmisin
Sen cezayı dinlemezmisin
Çağır velini
Neden terbiye etmedi seni
Disipline girmeli

“Ama” der, anlatmak ister
Sus konuşma sakın, bak kötek hazır
Küser çocuk
Kızar öğretmenine
Neden bıraktın beni, bunların eline
Kırar kalemini, yazmaz tek satır

Sonunda büyüdü o da
Verdi kendini mücadeleye
Kavgalı o gün bugün kendini şekillendirenlere
Bilgi, bilim, ve bilen her zaman baştacı
Kör otorite karşısında
Asi ruhu hep şahlandı
Öldüremedi kimse içinde ki çocuğu
İnsan dedi, doğa dedi, hayvan dedi..
Ve en çok ta sevdi
Sevgisizliklereydi isyanı
Ve kalıplara sokmaya çalışanlara
Olmadı herkes gibi kurallara uyan
Asi dediler, ittiler, kalktılar, üzdüler
O yılmadı umutla yürüdü bildiği yolda..
Yazmaya da başladı bugünlerde isyanlarını
Sınırlarını bilir elbet özgürlüğün
Özgür doğdu
Özgür yaşadı
Özgür de ölecek
Otoriteyim diyen herkes bunu bilecek..
sündüz yaşar (sunduzyaşar)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

   

Etiketler: anlatmak , ay , bahar , bak , beyaz , bilen , bilir , bir , böyle , bugün , bulut , çocuk , damla , dev , doğa , durdu , en , fikrî , geri , gibi , gün , güzel , haber , hayvan , hep , hiç , ılık , ile , ilk , kış , ki , kötek , küçük , mavi , o , olsun , otorite , öğretmen , sakın , siyah , sol , şarkı , tedavi , ve , yürek , zaman ,
 Yorumlar
 Tarık Tanış
 
06 Mayıs 2012 Pazar 00:30:38
ne güzel yazmışsınız....
 durani12
 
24 Nisan 2012 Salı 23:15:30
Küçük kız haykırır
Susun, ağlamasın kimse
Öğretmenim üzülür bizi böyle görürse
O gülmemizi isterdi
Şarkı söylememizi söylerdi
Haydı onun şarkısını söyleyelim
“Sen benimsin bahar gözlüm”
Kırk minik yürek hep bir ağızdan söyler
.........
Asi ruhu hep şahlandı
Öldüremedi kimse içinde ki çocuğu
İnsan dedi, doğa dedi, hayvan dedi..
Ve en çok ta sevdi
Sevgisizliklereydi isyanı
......
Harika, insanın içini burkan bir öykü...
Sanırım Ögretmensiniz, yüreginize saglık
 Mevlüt GÖZDE
 
20 Nisan 2012 Cuma 18:22:34
Sündüz Hanım gözlerim dolu dolu okudum Nebahat öğretmenin ve ilkelerine sımsıkı sarılmış öğrencilerinin öyküsünü...

Bir öykü müydü yazılanlar,şiir mi yoksa bir roman mıydı,gerçekten yaşanmış...

Öyle içten ve adeta gerçeğin ta kendisi gibi...

Bu nasıl bir duygu aktarımıydı...Okuyucuya bu nasıl bir hissettirişti...

Bir kurgu olmasını dileyerek,usta kalemi ve aktardığı duyguları, hissettirdiklerini alkışlıyor,

tebrik ve takdirlerimi bırakıyorum gönül sayfanıza...

Saygılarımla...


 Afet İnce Kırat
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 19:17:09
ilk okul yıllarım geldi aklıma, Birsen öğretmen bir de. Ne şanslıymışsınız ki sevebileceğiniz bir ilk okul öğretmeniniz olmuş, ben de kurallara uymayan bir öğretmenden çektim yıllarca, ilgiyle okudum.
 Nurettin Önder
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 19:11:26
uzun soluklu ama asla sıkmayan akıcı , duygu dolu bir şiir..

tebrık edıyorum efendim

selam ve duamla
 Hasan Özaydın
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 17:45:38
Bir öğretmene verilen en büyük ödül,Birinci kademe öğretmenlerin öğrencileri öğretmene daha bağlı unutmuyorlar.Tebrik ederim saygılarımla.
 GÜLÜMSE İZMİR
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 17:13:07
Harika dizelerdi arkadaşım..
Gözü yaşlı okudum benzer anımı hatırladım..
Neden seviyoruz birbirimizi daha iyi anladım..
Sevgiler İzmir'den..
 Sev_tap
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 16:36:42
Uzun olmasına rağmen çok güzel bir şiirdi.Gerek anlamı, gerekse anlatımı bakımından...kutluyorum...sevgimle...
 e d i b / a h m e t
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 15:26:24
Hikâye tadında ve gönderimleriyle enfes bir çalışma...

Tebriklerimle...
 deniz-ce
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 11:15:02
muhteşemdi sündüz!

ve gerçek sanırım:(
Allah rahmet eylesin!
çok ama çok güzel bir anlatımdı.
sevgilerimle...
 muzafferkondel
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 10:23:12
Sündüz hanım, bir çocuk yüreğin sevgisini anlayamayanların ve ölümsüz bir sevginin ne yazık ki, hüzünlü hikayesini acaba sonunda... kurtuldu mu? diyecek ümidi ile okudum.
Güzel ve engin kaleminize selam olsun dost yürek.
 Dikçe
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 09:34:05
uzun ama bir seferde okudum anlamlı değerli...

yüreğiniz daim olsun her daim saygımla.
 suzan çelik
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 04:04:29
SAYIN ARKADAŞIM .GERÇEKTEN BAŞINDAN GEÇTİMİ,HAYAL EDEREKMİ YAZDIN BİLMİYORUM AMA ,AYNI OLAY BENİM BAŞIMDAN GEÇTİ.1. SINIFTA MÜŞERREF ÖĞRETMENİM VARDI.EŞİDE ÖĞRETMENDİ. O KENDİNİ BİLMEZ DENSİZ ADAM DÖVE DÖVE CİĞERLERİNİ PARÇALAMIŞ VE ÖLÜM HABERİ GELDİ.BİZİM MESLEKTEDE ,HER MESLEKTE OLDUĞU GİBİ İYİİLERDE VAR KÖTÜLERDE.GÜNEŞ HEPİMİZİN ÜZERİNE DOĞUYOR. İÇİNDE ÇOCUK SEVGİSİ OLMADAN ÖĞRETMEN OLAN KİŞİDEN MAALE.SEF GERÇEK ÖĞRETMEN OLMUYOR.SALLA BAŞINI AL MAAŞINI ŞEKLİNDE OKULA GİDİP GELİYOR.ÇOK GÜZEL BİR KONUYA DEĞİNMİŞSİN.KUTLARIM.ARAMIZDA BÖYLE ÖĞRETMEN ÜYELER VARSA BELKİ DERS ALIRLAR.PUANIM TAM KUTLARIM.SELAMLAR....


( şimdi sıra geldi şiire uyabilecek güzel söze.ben bu uygulamayı ,elimdeki sözler tükenene kadar sürdüreceğim.)



Hayattan korkmayın çocuklar;iyi ve doğru bir şeyler yaptığınız zaman hayat öyle güzel ki
Dostoyevski


 Kadir haktan TÜRKELI
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 00:30:36
Ben şiddeti babamdan ...öğretmenimden ...Jandarmadan...askerde komutandan...derken işkeceçı namussuzdan...yetmedi gardiyandan...kimi seveyim...böyle bir hayatı sunan devleti mi....kaderse tanrıyı mı....kimi ...baba serni mi...sonuna sakladım soru işaretini onuda yazıyla yazayım bari......şiirinizi sil baştan tam üç defa okudum......doyumsuzdu.....tebrikler üstünede sevgi ve saygımı ekliyerek notumun tam olduğunuda belirteyim 5
 türkmendağlı
 
18 Nisan 2012 Çarşamba 00:03:40
OTORİTE KAVGALIYIM SENİNLE




İlkokulun güzel kızı
Siyah önlüğü, beyaz yakası
Tüm bilgileri öğrenme meraklısı
Çarpım taplosu ezberinde
Lakin, matematikle yok çok arası
Hayran öğretmenine, mavi tayyörlü dev o gözünde
Ne olacaksın diye sorana, hazır cevap
�Öğretmen�
Model belli, hayranlık belli
Nebahat öğretmen gibi çocukları sevmeli

Kasım ortası, kış kapıda
Altı ay kalmış okulun ilk kısmının bitmesine
Gün farklı
Zil çaldı, doldu sınıfa herkes
Ders yok dedi bugün öğretmen
Bitkindi sesi, arada öksürüyordu
Hastayım, tedavi olmalıyım
Gitmeliyim,
Gelirim, iyi olunca
Gelirse yeni öğretmen, üzmeyin sakın ha

İlkokulun güzel kızı koştu yanına
Tuttu elini
Gitme!
Gülen yüzü nemlendi öğretmenin
Bakma!
Bakma bana öyle

Yaz çocuğum, al kalemi eline
Hislerini, duygularını yaz
Benim gitmemi yaz
Hafifler yüreğin
Arkadaşın olsun kalemin

Yazdı cocuk ilk kaybedişin öyküsünü
Mavi tayyörlü dev
Nasıl da zayıflamış bedeni
Neden farketmedim hiç seni
Hastalığın çok mu ciddi
Bırakmayın öğretmenim, bırakmayın bizi
Alkışlar arkadaşları
Öğretmeni ile karışır hıçkırıkları
Mavi tayyörlü dev kalkar yerinden
Minik yanakları, alır sıcacık avuçlarına
Siler gözyaşlarını
Öper alnından
Hep yazmalısın sen

Gözleri, gözlerinin içine bakarken
Anlar ki çocuk
Gitti!
Birdaha hiç gelmeyecek geri mavi tayyörlü devi

Bembeyaz bahçe, yol,
Kasırga ile gelir haber okula
�Nebahat öğretmen öldü!�
Beyaz yakalı, siyah önlüklü kız titrer
Dünya dar gelir, sınıf boğar
Kararır her yer, yanar sol tarafı
Tatmıştır ilk defa yürek acısını

Yastadır sınıf
Kırk gözden ılık ılık akar yaşlar

Küçük kız haykırır
Susun, ağlamasın kimse
Öğretmenim üzülür bizi böyle görürse
O gülmemizi isterdi
Şarkı söylememizi söylerdi
Haydı onun şarkısını söyleyelim
�Sen benimsin bahar gözlüm�
Kırk minik yürek hep bir ağızdan söyler

Elinde sopa, geldi yan sınıfın öğretmeni
Ne bu gürültü
Ne rezalet böyle
Ölene şarkı söylemek ne demek
Beyaz yakaları çıkartın dedi sonra
Tören başlayacak
Kimden çıktı bu şarkı fikri söyleyin çabuk
Korktu bazı çocuklar
Gösterdiler �öğretmenim o dedi�

Çıkarmadı küçük kız, beyaz yakasını da
Öğretmeni, yaka ve önlükle seviyorum yavrularım derdi
Yakasını takmasını unutanlara

Kara bulut çullandı çocuğa
Cadı tırnaklarını geçirdi kulağına
Yakasını tuttu, düğmesiyle fırlattı yere
Ölüme şarkı söylemek ha.. bir tokat bir tokat daha
Simsiyah çocuk şimdi
Eylem bitti, hakarete devam
Utanmaz! Bu hal ne böyle
Övünürdü birde Nebahat seninle
Cezalısın!
Törene gelmekte yok
Bekleyeceksin sınıfta bir başına

Durur mu çocuk!
Son yolculuğundayken mavi tayyörlü devi
Gitti törene, durdu en önde
Resminide koydu göhsüne
Üstelik zorbaca arkadaşının elinden aldı
Yürüdü öğretmeninin arkasında
Akmadı gözlerinden bir damla yaş

Koydular toprağa canını
Çağlayan oldu gözyaşı
Döndüler okula

Otorite dikildi karşısına
Yermisin ,yemezmisin
Sen cezayı dinlemezmisin
Çağır velini
Neden terbiye etmedi seni
Disipline girmeli

�Ama� der, anlatmak ister
Sus konuşma sakın, bak kötek hazır
Küser çocuk
Kızar öğretmenine
Neden bıraktın beni, bunların eline
Kırar kalemini, yazmaz tek satır

Sonunda büyüdü o da
Verdi kendini mücadeleye
Kavgalı o gün bugün kendini şekillendirenlere
Bilgi, bilim, ve bilen her zaman baştacı
Kör otorite karşısında
Asi ruhu hep şahlandı
Öldüremedi kimse içinde ki çocuğu
İnsan dedi, doğa dedi, hayvan dedi..
Ve en çok ta sevdi
Sevgisizliklereydi isyanı
Ve kalıplara sokmaya çalışanlara
Olmadı herkes gibi kurallara uyan
Asi dediler, ittiler, kalktılar, üzdüler
O yılmadı umutla yürüdü bildiği yolda..
Yazmaya da başladı bugünlerde isyanlarını
Sınırlarını bilir elbet özgürlüğün
Özgür doğdu
Özgür yaşadı
Özgür de ölecek
Otoriteyim diyen herkes bunu bilecek..
sündüz yaşar (sunduzyaşar)

Hüzünlüde olsa, haklının haksızlığa mücadelesini anlatan, enfest dizelerdi emek çekilerek yazılmış bu dizeleri ve değerli şairini gönülden kutluyorum.Puanım tam.Yunus diyarından selamlar.

türkmendağlı tarafından 4/18/2012 12:04:32 AM zamanında düzenlenmiştir.
 Hüdai
 
17 Nisan 2012 Salı 23:50:39
Hepimizin içinde hala saklı duran çocukluk yıllarına geri götürdünüz bizi.
Tebrikler değerli şairem.
 Nermin Akkan
 
17 Nisan 2012 Salı 23:40:43
Öğretmenim bu güzel şiirinizle, şiirime muhatapsınız.
Seni ben öğretmenim,

Hakettiğince sevemedim.

Çocukluğuma say öğretmenim,

Gerçekten neyim olduğunu bilemedim.

Okumayı,yazmayı,

Bilinmez onca sayı,

Kibar,nazik olmayı,

Kısacası her şeyi öğrettin biliyorum.

Yine de öğretmenim,

Seni "hakettiğince sevemedim"diyorum.

Çünkü,Canım öğretmenim!

Dağı,taşı,kediyi,

Köpeği,kelebeği,

Denizi,gölü,ovayı,

Varlığı korumayı,

Çalışıp,güvenmeyi,

Sevmeyi,öğretenim.

Bunca özel biligiyi,

Varlık nedenimiz olan sevmeyi,

Sen öğrettin bizlere.

Bir tek gün değil öğretmenim.

Her gün feda sizlere.,

 Peri Tozu.
 
17 Nisan 2012 Salı 23:22:42
Belki çoğu insan beni ayıplayacak ama ben öğretmenleri hiç sevmem.

Yeğenim de sevmez.Ne pedagojiden anlıyorlar ne psikolojiden...

Hiç hoş anılarım yok benim...

Çok beğendim şiirinizi...

Otoriteyle ben de kavgalıyım.

O bir canavar.

Sevgileri sunuyorum...
 telkök
 
17 Nisan 2012 Salı 23:02:00
Otorite ne kadar soğuk bir kelime ne kadar da insan fıtratına ters düşen bir kelime

devlet mantığını kendisi zannden bir zihniyet bu sayfada ve bu şiirde nasıl da mahkum edilmiş

tebrikler şairem konuyu güzel işlemişsiniz :)) selamalar ve dualarımla
 zaralıcan
 
17 Nisan 2012 Salı 22:56:03
DEĞERLİ ŞİİR DOSTU GÜZEL BİR ÇALIŞMA FOTO VE DİZELERİNİZ YILLARIN İÇİNDEN KOPUP GELDİ YÜREĞİME
YÜREĞİNİZE SAGLIIK KALEMİNİZ VAROLSUN
SAYGILARIMLA
ZARALICAN
 KÜÇÜK OZAN
 
17 Nisan 2012 Salı 22:55:21
ÜSTADE; DİZELERİNİZ İLE ÖĞRENCİNİN ÖĞRETMENİ NEBAHAT HANIMA DUYDUĞU HAYRANLIĞINI DİLE GETİREN DİZELERİNİZ O KADAR İÇTEN VE O KADAR SAMİMİ OLARAK YAZILMIŞ Kİ NE DESEM BOŞ. HEPİMİZ ÖĞRENCİLİK GEÇİRDİK. KİMİ ÖĞRETMENLERİMİZ SEVECEN, KİMİ ÖĞRETMENLERİMİZ DE KIRICI OLURDU. İLKOKULA KAYIT İÇİN ÖĞRETMEN BİZİ YAZMAYA GELDİĞİNDE RAHMETLİ BABAM ÖĞRETMENE ETİ SENİN KEMİĞİ BENİM DEMİŞTİ. BU SÖZÜ HALA HATIRLARIM. AMA İLKOKULDA HİÇ ÖYLE BİR KÖTÜLÜK GÖRMEDİK ÖĞRETMENLERİMİZDEN HEP CANA YAKIN HEP SEVECENLERDİ. ÖĞRETMENLERİN HAKKI HİÇ BİR ZAMAN ÖDENMEZ KİM NE DERSE DESİN. BAZILARI SEVMEYEBİLİRLER. O ONLARIN SORUNLARI. GÖNÜL SESİNİZ HİÇ DİNNMESİN. SAYGILARIMLA...
 Mesut ZEYTİN
 
17 Nisan 2012 Salı 22:37:43
Çok güzel,sade ve çok akıcı bir şiir olup çok anlamlı dizeler...

Aynen bende otoriteye daha doğrusu otorite adını verdikleri şiddetle besledikleri özgürlüğümüzü, kanatlanmamızı bireyselleşmemizi engelleyen her kanat çırpmaya kalkışımızda sopayı kanadımıza indiren faktöre çok karşıyım...

Otorite denen şey bizim toplumumuzda insanı hapsetmek haklarını kısıtlamak için kullanılıyor,hakkınızı savunduğunuzda asi gibi bir takım sıfatlar hemen yapıştırılıyor...

Değerli KALEM'e saygılar...
 Kahraman VARDI
 
17 Nisan 2012 Salı 22:23:26
“Ama” der, anlatmak ister
Sus konuşma sakın, bak kötek hazır
Küser çocuk
Kızar öğretmenine
Neden bıraktın beni, bunların eline
Kırar kalemini, yazmaz tek satır

Sonunda büyüdü o da
Verdi kendini mücadeleye
Kavgalı o gün bugün kendini şekillendirenlere
Bilgi, bilim, ve bilen her zaman baştacı
Kör otorite karşısında
Asi ruhu hep şahlandı
Öldüremedi kimse içinde ki çocuğu
İnsan dedi, doğa dedi, hayvan dedi..
Ve en çok ta sevdi
Sevgisizliklereydi isyanı
Ve kalıplara sokmaya çalışanlara
Olmadı herkes gibi kurallara uyan
Asi dediler, ittiler, kalktılar, üzdüler
O yılmadı umutla yürüdü bildiği yolda..
Yazmaya da başladı bugünlerde isyanlarını
Sınırlarını bilir elbet özgürlüğün
Özgür doğdu
Özgür yaşadı
Özgür de ölecek
Otoriteyim diyen herkes bunu bilecek..
sündüz yaşar (sunduzyaşar)

Çok güzel hazırlamışsınız herkesin kendisinden bir parça bulacağı yaşam öyküsü çok harika olmuş
var olunuz selamlar................
 CemalettinGÜRPINAR
 
17 Nisan 2012 Salı 22:15:03
ŞİİR ANLAMLIYDI KUTLARIM...
 larusa
 
17 Nisan 2012 Salı 22:00:32
bu kutsal meslekte olan biri olarak
kaleminizin vefasını tebrik ettim..
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
 vega4
 
17 Nisan 2012 Salı 21:41:38
Hanımefendi; çok uzaklara götürdünüz hepimizi. Mavi Tayyörlü Dev ; Nebahat Öğretmen' imizi öncelikle rahmetle anayım.
Sonra öğretmen olup, eğitmen olamayanlara da selam ve saygılarımı sunayım.
İlk okul çağında dayağı eğitim sisteminin parçası diye görenlere de...
Evladını, eti senin kemiği benim diye teslim eden öğretmene saygılı velinin bu yaygın söylemini; kavramaktan yoksun ve bu söylemi uygulayacağı fiziki tedbirlerin onaylı müsade belgesi sayan zihniyettekilere de selam ve saygılarımı sunuyorum.
Yıllar sonra bireysel yanlışları üst üste koyunca şiirinizdeki otoriteye ulaşıp, isyana sürüklenmeniz kadar tabii bir psikolojik durum da yadırganamaz tabii...
Ancak bu haklı serzenişiniz tabii ki otoritesiz bir yaşam talebi değildir. Zira o zaman kaos kaçınılmaz olur.
Diyorum ki ; siz nasıl özgürlüğünüze sınır tayin ediyorsanız, otorite de yasal veya geleneksel özgürlüğünün sınırlarını katiyyen aşmamalıdır.
Ben de izninizle ilk öğretmenim Müzeyyen Ecevit hanımefendi' yi buradan rahmetle anmak istiyorum.
Çok güzel anılardı, güzel bir hayat dersiydi, tebrik eder saygılar sunarım.
 ozanali
 
17 Nisan 2012 Salı 21:37:31
yazacak kelam
tutacak kalem
mecalim yok
gönlüm elem
 M.C.U. 1962
 
17 Nisan 2012 Salı 21:27:29
UMARIM GİTMESİ GEREKEN EN YAKIN OTORİTEYE DE - Kİ BUNUN İÇİN HERKESİN HADDİNİ HUDUDUNU İYİ BİLMESİ VE OLANAKLARINI İYİ KULLANMASI GEREKİR - ULAŞIR BU MESAJ. SİZİN ŞU AN BENİM YAZACAĞIM ANLAMDA KULLANMADIĞINIZDAN EMİNİM AMA OLASI YANLIŞ ANLAMALARI DA SANKİ ÜZERİME VAZİFEYMİŞ GİBİ BERTARAF ETME KAYGISIYLA BİR İFADENİZİ NAÇİZANE KATKIMLA AÇMAK İSTERİM ; KALEMİN ÖZGÜRLÜĞÜNÜN SINIRI OLMAZ. BENİM KALEMİM, KALEMİNİZ ANLAMINDA, ÖL DEDİĞİNİZ YERDE ÖLÜR ÖZGÜRLÜKLERE KAYITSIZ ŞARTSIZ DESTEK ADINA.

SAYGILARIMI SUNARIM SAYGIDEĞER ŞAİRE SÜNDÜZ YAŞAR HANIMEFENDİ.
 gevdan
 
17 Nisan 2012 Salı 21:24:22
________________________ben o yılları andıkça hep ağlayan öğretmenlerim aklıma gelir çok usluydum da ondan olsa gerek
böylesine güzel bir anıyı paylaştığın için en dersin saygılarımı sunuyorum çocukluğuma geri götürdünüz beni her satırınız da acı hüzün bir kaç karesinde mutluluk olsa da hoştu saygılarımla...
 hülvani
 
17 Nisan 2012 Salı 21:15:00
Sündüz hanım.Beni çocukluğuma götürdünüz efendim meşakkatle okula gidişlerimiz bir kolumda kitaplarım bir kolumda ısınmak için tazek ama yinede bir şeyler öğrenmeye değer.Hala cevabını bulamadığım birinci sınıfta bizlere okuma kitabındaki yazıla Ali yat uyu,uyu uyu yat anlamsız telkinlerdi neden Ali kal çalış ali çalış başarılı adam ol yazmamışlardı yoksa o günki miili eğitim milli değilmiydi bizlere uyumayı geri kalmayı taelkin ediyorlardı.

Sündüz hanı yine kaleminizi konuşturmuşsunuz duygularınız daim olsun yüreğiniza sağlık yürekten kutladım selam ve dua ile.
 çamalan
 
17 Nisan 2012 Salı 21:07:00
Bazı meslekler vardır, kutsaldır. Bazı meslekler vardır, yürek ister, özveri ister yalnızca para için yapılmaz. Ögretmenlik mesleği de bunlardan biridir. "M.Kemal ATATÜRK derki ögretmenler yeni nesli sizler yetiştireceksini ve yeni nesil sizlerin eseri olacaktır." Bu eserin kalitesini ve değerini, ancak öğretmenlerin sabrı becerisi ve fedakarlığıyla ortaya koyacak oögretmenlerimizdir ...sahi nerede şimdi "Nebahat öğretmenler?"
 Necla Kezban Turan
 
17 Nisan 2012 Salı 21:06:59
yıllar sonra, internet üzerinden önce kızına sonra da kendisine ulaştığım ve telefonla da olsa görüşüp helallik dilediğim ilkokul öğretmenim aklıma geldi...

ne yüce insanlardır ki bu ülkenin güzelliğidir öğretmenler. eli öpülesi, hak ettikleri yerde ve konumda olmasalar bile... yaşamında kıymetini bilmişsiniz öğretmeninizin ne güzel, ne mutlu size. duyarlı ve çok güzel bir şiir. tebrikler.


Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.